Z DNIA NA DZIEŃ, Z TYGODNIA NA TYDZIEŃ

„Choć nasze łodzie przeciekają… Notatki lipnickie” Krzysztofa Budziakowskiego

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: sobota, 19 grudzień 2020

Stanisław Szwarc

 

NIECH MNIE KTOŚ PRZYTULI

Można żyć bezrefleksyjnie jak jakiś Janusz mąż Grażyny, poprzestawać na codziennym siadaniu na kanapie z puszką piwa w jednej ręce i pilotem TV w drugiej.
Można nieustannie dręczyć się pytaniami o sens swojego bytowania, bo jak powiedział Sartre „wszyscy jesteśmy tutaj, aby jeść i pić dla zachowania naszego drogocennego istnienia, a nie ma nic, nic, żadnej racji istnienia.”
Można siedzieć pod czarnoleską lipą, popijać dojrzały półtorak i udawać, że nic nas nie obchodzi, bo choć „srebrne w głowie nici, / a ja z tym trzymam, kto co w czas uchwyci.”
Można też siedzieć pod lipą – no bo pod jakim innym drzewem można siedzieć w podkrakowskiej Lipnicy – popijać bourbona i zwierzać się lipie – Gdy siądę pod Twym liściem, / jedząc smażoną, dojrzewającą szynkę z jelenia / na grzance z czosnkiem /…/ Chleb z wiejskiego pieca pachnie przypalonym zbożem. / Chrupiący. / Moczony w miodowej oliwie smakuje orzechowo.
Jedno drugiemu nie szkodzi, przecież – jak trafnie strawestował starożytną maksymę Stefan Żeromski – „Primum edere, deinde philosophari.”

Czytaj więcej: „Choć nasze łodzie przeciekają… Notatki lipnickie” Krzysztofa Budziakowskiego

"Złuda albo dziennik pandemiczny" (część druga)

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: piątek, 18 grudzień 2020

Irmina Kosmala

 

14 kwietnia 2020 r., wtorek

Ugodzonych: 7.202    Uśmierconych: 263    Uratowanych: 618

Zrobiliśmy sobie z mężem jeszcze jeden dzień bez wiadomości telewizyjnych.
W związku z pandemią, oddając się  „masochistycznej rozkoszy”, obejrzeliśmy już w początkach marca kilka filmów z tej serii. „Największym pojedynczym zagrożeniem dla dominacji człowieka na naszej planecie jest wirus” – usłyszeliśmy już w pierwszej scenie rozgrywającego się filmu ostrzegawcze słowa Joshui Lederberga, laureata Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny. To od tych proroczych słów rozpoczyna się bowiem „Epidemia” Wolfganga Petersena (rok prod.1995). Wciągnął nas również „Contagion – epidemia strachu” (rok. prod. 2011). Niebywałe, jak reżyserska wyobraźnia jest w stanie wyprzedzić rzeczywistość. Co ciekawe, bo analogiczne z naszą historią pojawienia się wirusa, śmiercionośny motaba miał swój zalążek w Chinach. Nosicielem okazał się zakażony nietoperz, który zainfekował owoc. Pechowo zjadła go świnia, którą z kolei przygotował dla gości kucharz z Hongkongu. W ostatniej scenie filmu widzimy, jak ściska brudną ręką bohaterkę. Uścisk dłoni. Tyle wystarczyło, by zainfekować MEV-1 cały świat. Dlatego w obecnych czasach cały świat nosi gumowe rękawiczki i zachowuje od siebie dwumetrowy dystans…

Dziś wchodzimy w ośmioodcinkowy serial wyprodukowany przez Netflix pt. „Freud”. Świetnie się zaczyna. Lubię, gdy fabuła wciąga widza tak bardzo, że chce się obejrzeć kolejny odcinek, nie zważając na czas i zmęczenie.

Jakkolwiek Freud nie był filozofem w pełnym tego słowa znaczeniu, jego koncepcje funkcjonowania ludzkiego umysłu, odrzucające racjonalność wyborów i zachowań na rzecz czynników irracjonalnych i emocjonalnych, wstrząsnęły środowiskiem filozofów i artystów końca dziewiętnastego i początku dwudziestego wieku.

I choć historia tytułowego bohatera nie dotyczy stricte jego osoby, skupiając się bardziej na hipnozie i okultyzmie, czyniąc serial  bardziej kryminalnym niż obyczajowym, nie mogę doczekać się dalszych jego części.

Czytaj więcej: "Złuda albo dziennik pandemiczny" (część druga)

„Wiersze na przemiał” Janiny B. Sokołowskiej

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: czwartek, 17 grudzień 2020

 

Leszek Żuliński

WIERSZE NIE TYLKO INTROWERTYCZNE

 Po raz drugi spotykam się z poezją Janiny Barbary Sokołowskiej. Do tej pory nie wiedziałem, że jest to autorka już niemalże dziesięciu zbiorów wierszy.
 Paweł Majerski zamieścił w tym najnowszym tomiku solidny opis jej wieloletniego poezjowania.
 Ja oczywiście skupię się tylko na tym najnowszym zbiorze.
 Są to wiersze poniekąd bardzo introwertyczne, ale ich ego jakby nie przekraczało głębi tożsamości. Ona tu tkwi, lecz „otulona jest” wewnętrznym istnieniem.

 Na początek i zacytuję wiersz pod tytułem Idąc w orszaku. Oto on: wszystko po to by ogrzać tę mroźnią chwilę / ubarwić śnieg wiązką świeżych kwiatów / pochylić głowę nad marnością bytu // gdy lustro drewna patrzy inną stroną / pochyla niebo zahacza o ziemię / natarczywy dzwon oznajmia kres // przeżegnałam noc znakiem rozdarcia / jak po nożu / deszcz obmywa łańcuszek z boskości / mróz do szpiku kości // na postrzępionych różach chłód światła.
 Tego typu wiersze znajdowałem rzadko u autorów. Ten rodzaj „wsobności” jest absolutnie rzadki.
 Wyobrażam sobie, że Janina Barbara – dwojga imion – posiada podwójne „bytowane”.

Czytaj więcej: „Wiersze na przemiał” Janiny B. Sokołowskiej

Konkurs na okładkę książki „Jesienny wieczór”

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: środa, 16 grudzień 2020

Organizatorem konkursu jest Wydawnictwo Poznańskie.
Konkurs jest adresowany do osób pełnoletnich.

Uczestnicy konkursu mają za zadanie zaprojektować okładkę książki.

Okładka powinna być inspirowana jesienią oraz wpisywać się w kanon okładek powieści obyczajowych.

Zgłoszenie powinno zawierać wizualizację 3d okładki, projekt okładki do druku ora wypełnioną kartę zgłoszenia.

Każdy uczestnik może zgłosić do konkursu tylko jeden projekt.

Pracę należy przesłać mailem.

Termin nadsyłania prac upływa 20 stycznia 2021 r.

Zwycięzca konkursu otrzyma nagrodę w wysokości 1.000 zł.

Czytaj więcej: Konkurs na okładkę książki „Jesienny wieczór”

„Nieosiągalne? Realizm – wyobraźnia – pamięć” Karola Alichnowicza

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: wtorek, 15 grudzień 2020

Anna Łozowska-Patynowska

 

SPEKTRUM „CAŁODOŚWIADCZENIA”

Książka Karola Alichnowicza jest pogłębioną refleksją na tematy literackie i to w szerokim tego słowa znaczeniu. Autor rozsmakował się w analizie poezji, krytyki różnych tekstów kultury. Wydaje się jednak, że poezja stanowi dominantę jego uczty skrojonej na miarę naukową, lecz „osiągalną”  dla percepcji przeciętnego czytelnika. Interpretacje Alichnowicza, określające się jako „przypowieści o uniwersalnym doświadczeniu”, ułożył autor wokół trzech wątków tematycznych: realizmu, wyobraźni i pamięci. Na kanwie omówienia wybranych utworów poszukuje badacz potencjalnych związków kontekstualnych, jak w przypadku Małgorzaty Lebdy i wskazania sugestii relacji jej poezji z cyklem  Poema naiwne Cz. Miłosza. Nie tylko jednak asocjacje i otwieranie wielu szlaków interpretacji są walorami tej pracy.
W swoich rozważaniach poszukuje Alichnowicz  śladów metafizyki, które  interesują go najbardziej. Znajduje je w poezji Wojciecha Kassa. Próba „wyssania metafizycznego szpiku” przez tego poetę staje przedmiotem dociekań autorka Nieosiągalnego?.... Krytyk sonduje i poddaje pod rozwagę strategię liryczną opartą na wspieraniu „realności”, która ma go poprowadzić wprost ku „podszewce rzeczywistości”. Liryka nie zajmuje się zatem kwestią małowartą, lecz kwestiami najważniejszymi dla człowieka. Aspekt „przylegania słów do rzeczy” interesuje Alichnowicza w kilku wymiarach. Po pierwsze w znaczeniu dosłownym, proponuje badacz adekwatny do sytuacji dobór słów. Ponadto pragnie odszukać wytarte znaczenia i gwarancję prawdziwości wysłowienia, której w codzienności mu zabrakło. I w końcu owa werbalizacja problematów aksjologicznych materii słownej stanowi integralną formę impresji wewnętrznej człowieka, stając się sposobem wypowiadania swojej tożsamości.

Czytaj więcej: „Nieosiągalne? Realizm – wyobraźnia – pamięć” Karola Alichnowicza